Dat Jean Jacques Menanteau kok zou worden, dat sprak bijna voor zich. Zijn ouders hadden een restaurant, zijn grootouders ook.
"Ons restaurant was een bedrijf waar lekker eten voorop stond. We hadden geen kaart, de gasten kregen voorgeschoteld wat er die dag bereid werd."
Voordat de school begon, moesten de vier kinderen uit het gezin Menanteau meehelpen bij het ontbijt en ook na schooltijd en na het huiswerk, was het "groenten schoonmaken of de afwaskeuken in. Het was geen straf, ik deed het graag."
Op zijn veertiende startte zijn opleiding.
"Ik moest van mijn vader een jaar in de bediening lopen. Niet dat ik het leuk vond, maar het werd belangrijk geacht om het vak zo goed mogelijk te leren. Veel liever ging ik koken. Dat mocht een jaar later. Het was een keiharde tijd. Je had als leerling helemaal niets te vertellen. Gelukkig was ik van huis uit met discipline opgegroeid, waardoor ik me in mijn leerlingentijd goed staande wist te houden. Op mijn achttiende vertrok ik naar een sterrenrestaurant in Luxemburg. Twee jaar later ging ik op een cruiseschip werken,. In militaire dienst mocht ik voor een generaal koken, een hele mooie ervaring. Via een vriend belandde ik vervolgens in Nederland, in een hotel in Noordwijk. Daar leerde ik mijn vrouw kennen, en zo groeide mijn geplande half jaar om in Nederland te blijven, uit tot zeven jaar. Ik werkte als chef-kok bij de Oude Geleerde Man in Bennebroek, een restaurant dat in die periode, in 1981 een Michelinster kreeg tot mijn vrouw en ik in 1986 naar het zuiden van Frankrijk trokken."
Terwijl Nederlandse koks stage lopen in Frankrijk, deed hij het omgekeerde. Na vijf jaar in Franse toprestaurants trok hij weer terug naar ons land.
"Tragische familieomstandigheden waren de reden dat mijn vrouw weer terug naar Nederland wilde, en natuurlijk deden we dat. In de vijf jaar in Frankrijk heb ik heel veel geleerd en prettig gewerkt, maar ook in Nederland is het goed werken. Ik heb ervaren hoe de restaurants in positieve zin waren veranderd na mijn Franse periode. Het blijft maar groeien. De uiteindelijke toekenning van de ‘ drie sterren restaurants ’ is een bevestiging van het hoge niveau van de Nederlandse keuken."
In oktober 2001 was het dubbel feest in het hotel de l’ Europe: Jean-Jacques Menanteau werd de nieuwste SVH Meesterkok (als eerste buitenlandse kok) en ook werd hij door de Association Cuisinier de France benoemd tot Maître Cuisinier de France (de enige franse meesterkok in Nederland).
Menanteau, blijft echter een Fransman in hart en nieren. Er zijn natuurlijk verschillen met zijn geliefde Frankrijk.
"Het even naar de bakker lopen, daarna naar de kaasboer, je mes uit je zak halen en dan genieten van die eenvoud met een glas rode wijn, dat zal ik nooit vinden in Nederland. Het pure, de eenvoud, het simplisme van een hoogwaardig ingrediënt, vis op de graat geserveerd, dat kan hier ook een stuk moeilijker. Maar wat een evolutie in de afgelopen twintig jaar! Nederland is culinair volwassen geworden en nog lang niet uitgegroeid. Hier zijn de chefs niet belemmerd door de traditie van een regio en durven te koken met ingrediënten van over de hele wereld. Dat maakt het erg spannend.
Uiteraard kookt de Fransman ook traditioneel, met meer eenvoud en vooral met veel meer smaak. Vele honderden jaren van traditie kan nu eenmaal niet in enkele decennia worden ingehaald."
In zijn keuken van hotel de l’ Europe werken maar liefst 22 koks. Ze zijn zeven dagen per week open en hij leidt twee restaurants, de room service en de banqueting die voortdurend veel aandacht vraagt. Bij mooi weer komt daar ook nog een vol terras bij.